Onder 2.2. Parket bij de Hoge Raad 16 september 2016

De toepasselijkheid van Nederlands recht is voor partijen geen punt van discussie. Na een weergave van de relevante feiten en van de standpunten van partijen heeft het hof het belang van de man omschreven in rov. 4.8, het belang van de vrouw in rov. 4.9 en het belang van de dochter in rov. 4.10. In rov. 4.11 vermeldt het hof een betrekkelijk gedetailleerd voorstel van de vrouw om, indien het hof haar zou toestaan met de dochter naar Israël te verhuizen, de man regelmatig persoonlijk contact met de dochter te laten onderhouden, onverminderd de mogelijkheden die de man en de dochter hebben om via telefoon of Skype contact met elkaar te hebben. Het hof overweegt dat de door de vrouw voorgestelde regeling voor de omgang tussen de man en de dochter voldoende compensatie biedt voor de (uit een verhuizing naar Israël voortvloeiende) beperking van het aandeel van de man in de verzorging en opvoeding; in de voorgestelde regeling is de frequentie van het contact weliswaar minder dan nu, maar de frequentie blijft op een aanvaardbaar niveau. Volgens het hof zijn er geen aanwijzingen dat de vrouw de door haar voorgestelde regeling niet zal nakomen (rov. 4.12). Het hof is per saldo van oordeel dat het belang van de vrouw en de dochter om naar Israël te verhuizen zwaarder weegt dan het belang van de man en de dochter bij het weigeren van de gevraagde toestemming (rov. 4.13).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b0764a751bc7c9077c37930a09c3e5753f09fa6d4695888f5ac823b2213dbbb0 | shasum -a 256