Onder 3.8 Parket bij de Hoge Raad 16 september 2016

Zoals door het middel onder 20 gememoreerd, vormt het verzelfstandigen en vooropstellen van de verplichting van Blaimont tot het stellen van alternatieve zekerheid een uitvloeisel van de derde grief van Blaimont, die erop was gericht dat de voorziening met betrekking tot de bouwkavels zou worden verduidelijkt. Na te hebben overwogen dat niet duidelijk is geworden dat de door de voorzieningenrechter beoogde constructie onwerkbaar zou zijn of anderszins tot problemen zou leiden, overwoog het hof in rov. 3.7 wél van oordeel te zijn “dat het dictum van het bestreden vonnis op dit punt duidelijker moet worden geformuleerd, door eerst voorop te stellen dat Blaimont alternatieve zekerheid dient te stellen (in een nieuw te formuleren dictum onder 4.1), en vervolgens op FNI de verplichting te leggen (onder 4.4 ), indien Blaimont de alternatieve zekerheid heeft gesteld, tot opheffing van het beslag op de bouwpercelen, tegen storting van een bedrag van € 12.500 in depot per verkochte kavel.” Naar uit het arrest van 22 september 2015 (p. 2, vierde alinea) kan worden afgeleid, berustte die verduidelijking op een gedeeltelijke gegrondbevinding van de derde grief van Blaimont. Alhoewel die derde grief (ook naar vaststelling van het hof in rov. 3.6, eerste zin, van het bestreden arrest) erop was toegespitst dat in het dictum van de voorzieningenrechter duidelijker had moeten worden geformuleerd dat het beslag op elk van de 63 bouwkavels, steeds bij verkoop van de betreffende kavel, moet worden opgeheven (in het vonnis van de voorzieningenrechter was inderdaad wat cryptisch bepaald dat het conservatoire beslag op de te ontwikkelen percelen blijft liggen, met dien verstande dat dit beslag onder bepaalde voorwaarden niet de verkoop van die percelen blokkeert), wordt in cassatie niet geklaagd dat het hof met de in rov. 3.7 bedoelde verduidelijking (die, naast het expliciteren van de onder omstandigheden bestaande verplichting van FNI tot opheffing van het beslag op de bouwpercelen, het verzelfstandigen en het vooropstellen van de verplichting van Blaimont tot het stellen van alternatieve zekerheid, alsmede het incorporeren van de voorwaarde van een dergelijke zekerheid in de voorziening met betrekking tot de bouwpercelen omvatte ) buiten de grenzen van de rechtsstrijd zou zijn getreden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4efdff4aefea9c55c2e30b43ad21991fa8c7712c60186a5b8bf4c494303012bc | shasum -a 256