Onder 3.9 Parket bij de Hoge Raad 16 september 2016

De voorzieningenrechter had in zijn vonnis (dictum onder 5.3 jo 5.1 en 5.2) géén onderscheid gemaakt tussen de rechtsgevolgen van het stellen van alternatieve zekerheid door Blaimont voor de verplichtingen van FNI met betrekking tot het conservatoire derdenbeslag en het beslag op de te ontwikkelen percelen. Het dictum van de voorzieningenrechter onder 5.3 bepaalde ietwat cryptisch dat Blaimont aan de dicta onder 5.1 en 5.2 alleen rechten kan ontlenen indien zij alternatieve zekerheid stelt. Nu het hof (in cassatie onbestreden) in de derde grief van Blaimont aanleiding zag de verplichting van Blaimont tot het stellen van alternatieve zekerheid te verzelfstandigen en voorop te stellen en de voorwaarde van alternatieve zekerheid in de voorziening met betrekking tot de bouwpercelen te incorporeren (zie het dictum van het hof onder 4.5: “(…) op voorwaarde dat de onder 4.1 omschreven alternatieve zekerheid is gesteld door Blaimont (…)” ), kon het hof de door de voorzieningenrechter onder 5.3 getroffen voorziening niet ongewijzigd in stand laten. Die voorziening diende immers hoe dan ook te worden herschreven, althans voor zover zij zag op het dictum onder 5.2 (met betrekking tot het beslag op de bouwpercelen). Alhoewel de overwegingen van het hof daarover geen uitsluitsel bieden, ligt het naar mijn mening voor de hand dat het hof (niet als uitvloeisel van enige grief van FNI, maar) als sequeel van de met het oog op de derde grief van Blaimont noodzakelijk geachte aanpassing van de door de voorzieningenrechter onder 5.3 getroffen voorziening, die voorziening óók heeft herschreven voor zover zij met de voorziening onder 5.1 verband hield.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4efdff4aefea9c55c2e30b43ad21991fa8c7712c60186a5b8bf4c494303012bc | shasum -a 256