Alinea 123 Parket bij de Hoge Raad 5 januari 2016

30. Verder wordt erover geklaagd dat het hof bij zijn beoordeling van het bewijs niet heeft betrokken dat de politie heeft nagelaten de plaats delict deugdelijk af te zetten en alle mogelijke sporen op de plaats-delict en op de betrokken personen veilig te stellen, zodat wellicht voor de verdachte ontlastend bewijs is gemist of verloren is gegaan. Ik stel voorop dat naar aanleiding van het beroep op de niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie wel op die omstandigheid is gewezen, maar dat in cassatie niet wordt gesteld en ook niet is gebleken dat een en ander ook is betrokken bij de gevoerde bewijsverweren. Van een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt met betrekking tot de bewijsbeslissing is wat dat betreft geen sprake. Aangezien bovendien in cassatie ook niet wordt aangevoerd op welke wijze het hof een en ander bij zijn bewijsbeslissing had moeten betrekken en/of waartoe dat had moeten leiden, faalt de klacht al bij gebrek aan feitelijke grondslag en/of belang. Ik merk nog op dat voor zover is bedoeld te betogen dat als de politie de plaats delict wel deugdelijk had afgezet er wellicht voor verdachte ontlastend bewijs zou zijn veilig gesteld, dat niet tot cassatie kan leiden. In cassatie wordt getoetst of de rechter in het dossier voldoende steun heeft kunnen vinden voor de bewezenverklaring, niet of bij een ander (of beter) uitgevoerd opsporingsonderzoek er wellicht een ander oordeel mogelijk zou zijn. Een dergelijke stelling is zodanig speculatief dat daaraan in cassatie voorbij kan worden gegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/690a00694f31bc1eafeddd137301129975bdf3c299c98d42752ef80a0f6e7080 | shasum -a 256