Alinea 53 Parket bij de Hoge Raad 5 januari 2016

17. Ten eerste merk ik op dat de verwijzing door de steller van het middel naar art. 275 Sv de verdachte niet helpt, nu die bepaling ziet op de bijstand van een tolk bij het onderzoek ter terechtzitting. Die bepaling strekt ertoe dat de verdachte het onderzoek ter terechtzitting kan volgen en de nodige verklaringen af kan leggen. Het gaat hier echter om een verhoor door de politie en daarvoor geldt dat een dergelijk verhoor kan plaatsvinden in een taal die de te horen persoon en de verbalisanten in voldoende mate beheersen, en dus dat niet steeds een tolk of vertaler is vereist indien de ondervraagde persoon de Nederlandse taal niet voldoende beheerst. Gelet daarop geeft het kennelijke oordeel van het hof dat het feit dat verdachte (als getuige) zonder beëdigde tolk is gehoord bij de politie niet ertoe dient te leiden dat de door hem afgelegde verklaring van het bewijs moet worden uitgesloten, nu er geen redenen zijn om te twijfelen aan de juistheid van de weergave van die verklaring in het proces-verbaal en aan de betrouwbaarheid van de verklaring, geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting en is dit oordeel ook niet onbegrijpelijk. Daarin ligt immers besloten dat de verbalisanten hebben mogen aannemen dat de schriftelijke verklaring ook in de ogen van verdachte de weergave was van hetgeen hij had verklaard, dat ook het hof daarvan uitgaat nu verdachte heeft ingestemd met het horen in de Duitse en Engelse taal en het proces-verbaal ook heeft ondertekend. Daaruit blijkt voldoende duidelijk dat en waarom het hof voorbij gaat aan de stelling dat een aantal (specifiek aangegeven) punten in die weergave niet overeenstemmen met de door verdachte afgelegde verklaring. Ook deze klacht faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/690a00694f31bc1eafeddd137301129975bdf3c299c98d42752ef80a0f6e7080 | shasum -a 256