Onder 2.20. Parket bij de Hoge Raad 25 september 2017

Naar het oordeel van de rechtbank worden onder de gegevens van art. 40, tweede lid van de Wet WOZ verstaan de objectieve gegevens die ten grondslag liggen aan de vastgestelde waarde zoals de verkoopwaarden van de vergelijkingsobjecten, inhouds- en oppervlaktematen, ligging, kwaliteit van de woning en de vergelijkingsobjecten. De grondstaffels vallen hier niet onder. De heffingsambtenaar is dan ook niet verplicht om deze gegevens te verstrekken. Het is echter wel de taak van de heffingsambtenaar om de juistheid van de waardering te bewijzen, en bij gemotiveerde betwisting van de juistheid van de door hem aangenomen grondwaarde zal hij daarom in bepaalde gevallen die grondstaffels moeten verstrekken. In het onderhavige geval hoeft dat niet omdat in het onderhavige geval alle vier de gebruikte vergelijkingsobjecten in hetzelfde waardegebied liggen en drie van de vier gebruikte vergelijkingsobjecten tevens dezelfde factor voor de ligging hebben gekregen als de woning, zodat de kavels van deze drie vergelijkingsobjecten vergelijkbaar zijn. Ook wanneer [d-straat 1] (mindere ligging) niet in de vergelijking wordt betrokken vanwege het ontbreken van inzicht in de grondwaarde, blijft de conclusie dat juist is gewaardeerd. Ook is de rechtbank niet gebleken van een onvoldoende gemotiveerde en ondeugdelijke uitspraak op bezwaar. Deze grief van belanghebbende faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d2f3fc358b91c45d1bb5851b1e79b8bb0334f362b586cbae11365993c7d593d8 | shasum -a 256