Onder 1.15 Parket bij de Hoge Raad 17 februari 2017

Voor zover van belang heeft de rechtbank bij tussenvonnis van 12 juni 2013 geoordeeld dat de wachtgeldaanspraak van [eiser] beoordeeld zal worden op grond van de WUP en niet op grond van de OUR (rov. 3.4.7). Voorts heeft de rechtbank overwogen dat het recht van [eiser] op wachtgeld op grond van art. 4 van de WUP ingaat met ingang van 1 januari 1996, dat is de datum van het privatiseringsontslag. Nu [eiser] tussen 1 januari 1996 en 1 juni 2000 inkomsten uit dienstbetrekking heeft ontvangen, die op grond van art. 8 van het Rijkswachtgeldbesluit 1959 (hierna: Rwb 1959) op zijn wachtgeld in mindering strekken, heeft [eiser] met ingang van 1 juni 2000 recht op uitbetaling van wachtgeld (rov. 3.5.3). De rechtbank heeft verder geoordeeld dat [eiser] met ingang van 1 januari 1996 gedurende 9 jaar, 8 maanden en 27 dagen recht heeft op wachtgeld en dat Vesteda aan [eiser] wachtgeld dient te betalen over de periode 1 juni 2000 tot en met 27 september 2005 (rov. 3.6.10). De vergoeding die Vesteda aan [eiser] heeft betaald in verband met de ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van de beschikking van de kantonrechter van 4 mei 2000, moet als te verrekenen inkomen moet worden aangemerkt (rov. 3.9.9). Verder heeft de rechtbank geoordeeld dat een deskundige benoemd zal moeten worden om te berekenen welk bedrag aan wachtgeld [eiser] op grond van art. 4 WUP toekomt en hoeveel de wettelijke rente hierover tot 1 oktober 2011 bedraagt (rov. 3.19). In overleg met partijen heeft de rechtbank tussentijds hoger beroep opengesteld van het vonnis.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/661eb8779d7e898c842085d290b87d2591bea3c12f2012bf0f5a552f70752ec1 | shasum -a 256