Onder 10.2. Parket bij de Hoge Raad 10 oktober 2017

Men kan zich afvragen waarom de Hoge Raad de klacht in dergelijke gevallen niet laat stranden op een gebrek aan belang. De vrijheidsbeperking waaraan de verdachte als gevolg van de dadelijk uitvoerbare bijzondere voorwaarden onderworpen is geweest, telt opeens niet meer mee. Na de verwerping van het cassatieberoep door de Hoge Raad begint de proeftijd opnieuw te lopen (art. 14b Sr jo. art. 366a Sv), terwijl de wet er niet in voorziet dat de proeftijd die al liep daarop in mindering wordt gebracht. In feite komt de beslissing van de Hoge Raad dus neer op een verlenging van de proeftijd. Nu kan het zijn dat de Hoge Raad wel degelijk een belang van de verdachte bij vernietiging van het bevel ziet. Mogelijk is de Hoge Raad de opvatting toegedaan dat na die vernietiging een last tot tenuitvoerlegging ex art. 14g lid 1 of 77dd lid 1 Sr wegens overtreding van de dadelijk uitvoerbare voorwaarden niet meer mogelijk is. Daarnaast is mogelijk dat de Hoge Raad van opvatting is dat een vóór de vernietiging van het bevel tot dadelijke uitvoerbaarheid gegeven last tot tenuitvoerlegging niet of niet langer tenuitvoergelegd mag worden. Als de Hoge Raad inderdaad die laatste opvatting is toegedaan, lijkt de conclusie te moeten zijn dat hij van oordeel is dat een last tot tenuitvoerlegging voordat de voorwaardelijke veroordeling onherroepelijk is op zich toelaatbaar is en dat de hier aan de orde zijnde rechtsvraag dus bevestigend beantwoord moet worden. Duidelijk moge echter zijn dat dit alles te speculatief is om als argument te kunnen dienen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/707d2427a741b6ae3fb71fb847b3de022c83fd4918d4b5a303463a34d59e77a4 | shasum -a 256