Onder 13.7. Parket bij de Hoge Raad 10 oktober 2017

Zoals ik onder 5.12 stelde, dienen de consequenties van een bevestigende of ontkennende beantwoording van de hier aan de orde zijnde rechtsvraag in de beschouwing te worden betrokken. Ik had daarbij in het bijzonder het oog op de problemen die rijzen ingeval van een bevestigend antwoord, maar dat neemt niet weg dat het ook van belang is om de consequenties van een negatief antwoord te verkennen. De belangrijkste vraag is daarbij of het bevel om de gestelde voorwaarden dadelijk uitvoerbaar te doen zijn volstrekt zinledig is geworden doordat een sanctie ontbreekt. Naar mijn mening is dat niet het geval. Als het om een overtreding van de algemene voorwaarde gaat dat geen strafbare feiten worden begaan, geldt het volgende. De vraag of het bedoelde bevel ook op die algemene voorwaarde betrekking kan hebben (zie hiervoor, onder 9), verliest bij een negatieve beantwoording van de rechtsvraag die in deze vordering centraal staat veel van zijn praktisch belang. Want ook als de dadelijke uitvoerbaarheid van die voorwaarde kan worden bevolen, blijft staan dat een last tot tenuitvoerlegging niet mogelijk is zolang niet op het hoger beroep is beslist. Een groot bezwaar levert dat mijns inziens niet op, omdat het vermoedelijk gepleegde feit wel reden kan opleveren voor de toepassing van voorarrest. Als het wederom begane strafbare feit een misdrijf is van de orde die in de artt. 14e en 77za Sr wordt omschreven, zal voorlopige hechtenis bijna altijd bevolen kunnen worden omdat het ernstige recidivegevaar waarvoor al werd gevreesd, daadwerkelijk blijkt te bestaan. Met lege handen staat de justitie dan dus niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/707d2427a741b6ae3fb71fb847b3de022c83fd4918d4b5a303463a34d59e77a4 | shasum -a 256