Onder 3.19 Parket bij de Hoge Raad 29 september 2017

Nu het gaat om een regresvordering, is hoe dan ook geen sprake van een vordering uit hoofde van hulpverlening in de zin van art. 3, onder a LLMC. Hoe de regresvordering moet worden gekwalificeerd, zal zelfstandig moeten worden beoordeeld, los van de aard of de grondslag van de oorspronkelijke vordering, aan de hand van het onderwerp van de regresvordering. Dat het hof er hierbij vanuit is gegaan dat de Margreta zich in een deels gezonken en gestrande positie bevond, is geenszins onbegrijpelijk. Eitzen heeft immers erkend dat door de aanvaring in de Margreta een gat van ca 3 bij 4 meter was ontstaan, waardoor water het scheepsruim binnen stroomde en het schip begon te zinken. Ook heeft Eitzen niet betwist dat de werkzaamheden waarop de vordering van [verweerder] c.s. betrekking had, zijn aan te merken zijn als het vlotbrengen van de Margreta . Weliswaar heeft Eitzen in de in het onderdeel vermelde passages in de memorie van grieven naar voren gebracht dat het schip niet geheel gezonken was en geen wrak was. Voor toepassing van onderdeel d is echter niet vereist dat een schip geheel gezonken is en evenmin dat sprake is van een wrak (zie over de ruime uitleg van de onderdelen d en e onder 2.29 en 2.31). Hiermee faalt de motiveringsklacht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/62f4e80eadc87a9b063b9700fdb1019fcdb19bafda2858f010a6a28930ea0f67 | shasum -a 256