Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 29 september 2017

In cassatie valt niet zonder meer in te zien dat eerder aangedragen “essentieel en uitvoerig geciteerd bewijs” de overwegingen van het hof onbegrijpelijk zou maken, nu het subonderdeel niet uitwerkt welk bewijs dat om welke reden zou doen. Dat, zoals het subonderdeel stelt, uit de onder (b) genoemde stukken zou blijken dat de straatgerichte aanpak, de keuze van de straten en/of de coffeeshops van Otah c.s. door ruimtelijke gronden is ingegeven, is daarvoor - in het licht van het voorgaande - niet voldoende, aangezien dit niet afdoet aan de zojuist genoemde, kennelijk door het hof gevolgde gedachtegang dat - kort gezegd - de op ruimtelijke overwegingen berustende keuze van specifieke straten binnen een op grond van (bij uitstek) openbare orde-motieven aangewezen gebied, in het algemeen geoorloofd is, en dat de doelen van de Strategienota in beginsel (dus) ook aan de straatgerichte aanpak ten grondslag liggen en mede voor de concrete keuze van de straten gelding hebben. Het hof heeft immers uitdrukkelijk overwogen dat naar zijn oordeel aan de bevoegdheid van de Burgemeester niet afdoet dat bij de concrete keuze van de coffeeshops tevens een relatie is gelegd met de huidige ruimtelijke inrichting van het gebied. Die keuze behoefde naar het oordeel van het hof derhalve niet uitsluitend, of in sterkere mate dan hier volgens het hof het geval was, door overwegingen inzake de openbare orde te worden gedragen. In zoverre behoeft de onder (c) genoemde rechtstreekse relatie dan ook niet (meer) te worden onderzocht of aangetoond.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8a00515d514a2ac4475b1d73cdacc6c129e25a54fad66a7d559995b2441b615b | shasum -a 256