Onder 2.17. Parket bij de Hoge Raad 13 oktober 2017

Ook deze klacht faalt. Dat een andere uitleg óók mogelijk is, maakt ’s hofs oordeel niet onbegrijpelijk en levert geen motiveringsgebrek op. Dat het hof in de tekst van het Addendum een aanknopingspunt voor de door hem aanvaarde uitleg heeft gelezen, is allerminst onnavolgbaar. Rechtsoverweging 3.7.1 moet mede worden gelezen tegen de achtergrond van onder meer de in cassatie niet bestreden rechtsoverwegingen 3.5.6 en 3.5.7, volgens welke de uitvoering van de Raamovereenkomst weliswaar samenwerking tussen partijen vereiste, maar, kort gezegd, de inhoudelijke inbreng van JBZ wezenlijk beperkter was dan die van Alert c.s. Naar het klaarblijkelijke oordeel van het hof bracht het Addendum daar geen verandering in. Bij deze duiding van de verhouding tussen partijen en de vaststaande aanvankelijke positie van JBZ in geval van een vertraging in de uitvoering van de overeenkomst, past het om aan te nemen dat het in het Addendum overeengekomen gewijzigde tijdspad niet betekent dat JBZ haar uit artikel 23.8 voortvloeiende rechten heeft prijsgegeven voor het geval door aan Alert c.s. toe te rekenen oorzaken ook de in dat tijdspad overeengekomen termijnen zouden worden overschreden. Het hof heeft dat aldus geformuleerd dat JBZ voor dat geval op de oorspronkelijk overeengekomen einddatum van 1 januari 2012 kon terugvallen. In die formulering ligt de nadruk op de einddatum en bij oppervlakkige beschouwing is dat in strijd met het gewijzigde tijdspad. Inhoudelijk betekent de beslissing van het hof echter niets anders dan dat JBZ met haar instemming met het gewijzigde tijdspad geen rechten heeft prijsgegeven, althans niet een uit artikel 23.8 van de Raamovereenkomst voortvloeiend recht, voor het geval Alert c.s. (ook) de nadere afspraken met de voeten zou treden. Aldus begrepen, is ’s hofs uitleg mijns inziens alleszins begrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ca85f54e6a93053661ed120bd357721c9702dde349258f403c1d70ce64032ee3 | shasum -a 256