Onder 2.8. Parket bij de Hoge Raad 13 januari 2017

Subonderdeel 2.a klaagt dat het hof ten onrechte heeft geoordeeld dat de moeder gehouden was de door de Raad voor de Kinderbescherming of door het hof gewenste medische informatie omtrent de dochter aan zowel de Raad voor de Kinderbescherming als het hof te verstrekken. Volgens de toelichting op deze klacht komt de aanpak door het hof erop neer dat een ouder die wordt geconfronteerd met een verzoek tot ondertoezichtstelling, de door de Raad voor de Kinderbescherming geuite zorgen en vermoedens moet ontzenuwen om te voorkomen dat het verzoek wordt toegewezen. Die aanpak is volgens de moeder strijdig met de ratio van de ondertoezichtstelling, te weten een inmenging in het gezinsleven van ouder(s) en kind die slechts gerechtvaardigd is indien zij berust op de in de wet aangegeven gronden en ter bescherming van het belang van het kind dient. Het subonderdeel wijst in dit verband op HR 19 februari 2016 (ECLI:NL:HR:2016:295), rov. 3.4.2. Daar wordt de maatstaf genoemd die de rechter volgens vaste rechtspraak dient te hanteren bij het opleggen van een ‘omgangsondertoezichtstelling’. In de onderhavige zaak is geen sprake van een ‘omgangsondertoezichtstelling’. Dit neemt niet weg dat deze maatstaf volgens de moeder in een breder verband kan worden gehanteerd: een ondertoezichtstelling – die naar haar aard een inmenging is in het gezinsleven van ouder(s) en kind – is uitsluitend gerechtvaardigd wanneer deze maatregel berust op de in de wet aangegeven gronden en ter bescherming van het belang van het kind dient.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffa6fec7fe2e7ad5b613265e022cea6b35f8d8d02ef0409fe2ead68f823d7bd9 | shasum -a 256