Citaat | Parket bij de Hoge Raad 20 oktober 2017

Onder 2.15 Parket bij de Hoge Raad 20 oktober 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 20 oktober 2017, ECLI:NL:PHR:2017:1167.

Beide opvattingen komen als ik het goed zie uiteindelijk min of meer (Senftleben uit de sterkste twijfel of dit wel klopt, maar lijkt in wezen aan te sturen op een doorslaggevende toepassing van de functieleer) op iets vergelijkbaars neer (en worden zo zagen we in de Heineken/Olm en Bakkerij ’t Stoepje -zaken, vindplaatsen voetnoot 14, ook al zo toegepast in de lagere rechtspraak): om te bepalen of in het geval van hervulling sprake is van inbreuk “sub a” geldt als startpunt de benadering uit Shell/Walhout , maar met twee aanvullende toetsen. Gekeken moet worden of sprake is van uitputting (à la Viking/Kosan ) en of door het gebruik (potentieel) afbreuk wordt gedaan aan één van de merkfuncties (o.a. Interflora ) en daarbij kan in het kader van de herkomstaanduidingsfunctie post-sale confusion worden meegewogen ( Arsenal/Reed ). Om het beeld te complementeren: ook als in beginsel sprake is van uitputting, kan de merkhouder gegronde redenen hebben zich tegen verdere verhandeling te verzetten (vgl. art. 7 lid 2 MRi). Dit speelt bij uitstek een rol in gevallen als de onze, hervullen met in potentie gevaarlijke stoffen bijvoorbeeld, maar aan de uitzondering is in onze zaak niet toegekomen, omdat is geoordeeld dat geen sprake was van uitputting.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/efe04f4afc38a61bbb738e930b89d6ca78520e6db28606b547e2917e65d9eb01. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt efe04f4afc38a61bbb738e930b89d6ca78520e6db28606b547e2917e65d9eb01, en de alinea staat in dat document op bytes 41489 tot 43010.