Onder 8.2 Parket bij de Hoge Raad 7 november 2017

Maar er is mijns inziens zelfs geen vaststellingsovereenkomst tussen [C] en de inspecteur tot stand gekomen. Ik meen dat de feiten geen andere conclusie toelaten dan dat [C] de inspecteur slechts heeft verzocht om een standpunt te bevestigen. Een standpuntbepaling is geen wederkerige overeenkomst. Ik meen daarom dat zelfs [C] er niet aan gebonden was. Een standpuntbepaling van de fiscus staat de belastingplichtige immers ter beschikking; hij is er niet aan gebonden, tenzij hij uitdrukkelijk heeft afgezien van rechtsmiddelen. De in 5.11 geciteerde rechtspraak staat de belastingplichtige toe om tot in hoger beroep terug te komen op een eerder ingenomen standpunt, ongeacht of de fiscus zich akkoord heeft verklaard met zijn standpunt. De belanghebbende heeft onbetwist gesteld dat door [C] geen afstand is gedaan van bezwaar- en beroepsrechten. [C] is mijns inziens dus niet gebonden aan het etage-standpunt. Te minder is dan een derde/overnemer zoals de belanghebbende er aan gebonden. De belanghebbende zelf heeft evenmin afstand van rechtsmiddelen gedaan. Dit wordt niet anders door de garantie van de verkoper in de leveringsakte “dat de ingebruikname en de btw-herziening van het Kantoorgebouw per etage wordt bepaald”, nu een garantie van de ene partij de andere niet bindt maar die laatste slechts ter beschikking staat en hoe dan ook geen wettelijke rechtsmiddelen tegen belastingheffing kan doen verdwijnen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2eafbde42b450d14cfb4fb89b470d2b0272c09a1dee49cb4f70d74957a37cdfb | shasum -a 256