Onder 2.71 Parket bij de Hoge Raad 24 november 2017

De rechtsklachten falen, nu het hof een juiste test heeft toegepast, zo blijkt uit de woorden “directe en ondubbelzinnige openbaarmaking” uit rov. 5.26 en 5.31. De gemiddelde vakman leest zouten en zuren mee/heeft die voor ogen volgens het hof in de Markush-formule op plaats R4 van de oorspronkelijke aanvrage (met gelijkblijvende keuzes voor R1-R3 en X die het biologisch actieve rosuvastatine anion bepalen), bepalend voor de zuur- of zoutvorm, waar al als mogelijkheid is aangegeven een H⁺ (voor het zuur) of een kation dat niet toxisch farmaceutisch aanvaardbaar zout oplevert met het rosuvastatine anion. Gelet op de rov. 5.26-5.31 in onderlinge samenhang bezien, is duidelijk dat het hof met dit “meelezen/voor ogen hebben” bedoelt dat hier voor de vakman sprake is van “directe en ondubbelzinnige openbaarmaking”; daar zit geen licht tussen, zoals de eerste rechtsklacht ten onrechte betoogt. Dat er als niet-limitatieve voorbeelden uit de zoutgroep Na⁺ en Ca⁺ zouten zijn geopenbaard, maakt ook niet dat andere niet in de voorbeelden genoemde zouten niet onmiddellijk en ondubbelzinnig zijn geopenbaard op deze manier. Dat dit anders zou zijn, nu op de R1-R3 en X ook andere keuzes kunnen worden gemaakt, lijkt mij met het hof een dwaalspoor, omdat voor de gemiddelde vakman duidelijk is dat de uitvinding ziet op een nieuwe groep statines. Dat zonder zoutonderzoek onduidelijk is welke zouten (geldt ook voor het zuur) praktisch geschikt zullen blijken, laat de directe en ondubbelzinnige openbaarmaking ervan onverlet, zoals het hof terecht overweegt in rov. 5.31.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/79ef7cf21a0854c9b4ac584196e46fd4b25c966173517a1165dc49186b86672a | shasum -a 256