Onder 4.13 Parket bij de Hoge Raad 14 november 2017

De Hoge Raad oordeelde bevestigend. Daartoe overwoog de Raad dat de wetgever met het bepaalde in art. 18 lid 3 onderdeel c uitdrukkelijk heeft beoogd ook rekening te willen houden met andere omstandigheden dan de fysieke veranderingen van de onroerende zaak waarmee op grond van de onderdelen a en b van art. 18 lid 3 rekening gehouden moet worden. Hoewel de Hoge Raad zich verder niet uitlaat over de achtergrond van onderdeel c, moet worden vastgesteld dat de wetgever bij de totstandkoming hiervan zich weinig toelichting heeft getroost. Dit maakt het voor de Hoge Raad gemakkelijker om daar, waar de wetgever geen oordeel heeft, dit zelf in te vullen. De Hoge Raad heeft hiervan in casu gebruikgemaakt en mijns inziens op begrijpelijke gronden. Als het gaat om een specifieke voor het WOZ-object geldende bijzondere omstandigheid, dan kan het feit dat het object ‘meer dan twee jaren voordien in gebruik is genomen’ inderdaad als zodanig gelden. Immers, dat feit is specifiek voor de onroerende zaak geldend, zoals dat feit niet geldend is voor WOZ-objecten die (nog) niet twee jaar eerder in gebruik zijn genomen. Dat de omstandigheid bovendien bijzonder is kan, verwijzend naar de summiere (parlementaire) toelichting op art. 18 lid 3 onderdeel c Wet WOZ, worden aanvaard omdat het naar de bedoeling van de wetgever gaat om omstandigheden die van invloed kunnen zijn op de waardering. (…)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/410caebd4407621fda69854311895fdfdd64986654d2f30865868f9f50be5bfc | shasum -a 256