Onder 3.2. Parket bij de Hoge Raad 10 november 2017

Het middel analyseert dat het oordeel van het hof op een viertal gronden berust en formuleert tegen elk van die gronden klachten: a) de ontslagvergoeding is ineens ontvangen en is daarom niet verknocht; b) de aan de ontslagvergoeding ten grondslag liggende overeenkomst is niet overgelegd, zodat het doel niet vastgesteld kan worden; c) niet duidelijk is welke bestemming de gelden hebben gekregen; en d) de uitspraak van de Hoge Raad van 7 december 2012 is niet van toepassing, omdat het in die zaak niet om een ontslagvergoeding maar om een letselschadevergoeding ging. Ten aanzien van grond a) en d) stelt de man, onder verwijzing naar de hiervoor reeds besproken uitspraak van de Hoge Raad van 24 juni 2016, dat de strekking van de ontslagvergoeding van belang is en dat wanner de ontslagvergoeding is verstrekt door de werkgever tot vervanging van toekomstig gederfd loon, zij verknocht is voor zover de vergoeding ziet op de periode na de ontbinding van de huwelijksgemeenschap. Ten aanzien van grond b) klaagt de man dat het oordeel van het hof onvoldoende gemotiveerd is, nu hij wel degelijk stukken heeft overgelegd waaruit de strekking van de ontslagvergoeding blijkt. De man heeft zijn arbeidsovereenkomst met TomTom in het geding gebracht, die de grondslag vormt voor de ontslagvergoeding. Voorts heeft de man de uitspraken in de gerechtelijke procedure tussen TomTom en hemzelf over de ontslagvergoeding overgelegd. Met betrekking tot grond c) stelt de man dat het hof heeft miskend dat de strekking ten tijde van de verkrijging van het goed doorslaggevend is en die strekking niet later gewijzigd kan worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffe19d45a65ed2d063ff37485d92eb79d73d710ba037cbe08dcd360e9a78b1ca | shasum -a 256