Onder 2.18 Parket bij de Hoge Raad 17 november 2017

Ik keer terug naar onderdeel 1.5. Anders dan dit onderdeel betoogt, blijkt niet dat het hof slechts heeft meegewogen dat er geen perspectief is op thuisplaatsing van [de dochter] bij de moeder en de ondertoezichtstelling dan niet langer de geëigende maatregel is. In zoverre mist het onderdeel feitelijke grondslag. Het hof heeft in rov. 3.9.3 en 3.10 van de bestreden beschikking ook andere factoren in zijn afweging betrokken, waaronder de omstandigheid dat de pleegouders al vanaf haar geboorte voor [de dochter] zorgen, dat de aanvaardbare termijn waarbinnen de moeder zelf de verantwoordelijkheid voor de zorg en de opvoeding van [de dochter] zal kunnen dragen inmiddels ruimschoots is overschreden en dat het belang van [de dochter] bij rust en stabiliteit thans duidelijkheid omtrent haar toekomstperspectief vereist. Het oordeel van het hof is overigens niet onjuist of onbegrijpelijk. In dit verband is nog van betekenis dat het hof heeft geoordeeld dat er kanttekeningen zijn te plaatsen bij de door de moeder gestelde instemming met de ondertoezichtstelling en de uithuisplaatsing omdat, kort gezegd, uit het raadsrapport volgt dat de moeder de plaatsing niet altijd accepteert en daar eveneens ter zitting ambivalent in was. Tegen dit oordeel zijn in cassatie geen klachten gericht. Kennelijk is het hof niet ervan overtuigd geraakt dat de moeder, indien zij het ouderlijk gezag over [de dochter] behoudt, ook in de toekomst zal blijven instemmen met het verblijf van [de dochter] bij de pleegouders en haar medewerking zal blijven verlenen. Ik kom tot de slotsom dat onderdeel 1.5 faalt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b3528ca42b701b5f0efcea242667789e778cc90f914376c156b0fe553a587a20 | shasum -a 256