Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 10 november 2017

De procedure voor het verkrijgen van een machtiging op grond van de Wet Bopz volgt de voorschriften voor een verzoekschriftprocedure bij de burgerlijke rechter, voor zover daarvan niet is afgeweken in de Wet Bopz. Art. 19 Rv bepaalt dat de rechter zijn oordeel ten nadele van een partij niet mag baseren op bescheiden of andere gegevens waarover die partij zich niet voldoende heeft kunnen uitlaten . In het cassatiemiddel wordt – m.i. terecht − niet geklaagd dat de rechtbank geen kennis zou mogen nemen van haar eerdere beschikking betreffende dezelfde patiënt. Weliswaar bepaalt art. 24 Rv dat de burgerlijke rechter de zaak moet beslissen op grond van de stellingen van partijen, maar daaraan is de clausule verbonden: ‘tenzij uit de wet anders voortvloeit’. Indien op grond van de Wet Bopz een machtiging tot vrijheidsbeneming wordt verzocht, gaat het om rechtsgevolgen die niet ter vrije beschikking van partijen staan. De burgerlijke rechter die als Bopz-machtigingsrechter optreedt is bevoegd tot actieve informatievergaring. Zo mag de Bopz-machtigingsrechter bijvoorbeeld telefonisch inlichtingen inwinnen. Wel is hieraan de restrictie verbonden dat (de zakelijke inhoud van) de ingewonnen informatie ter kennis van de betrokkene of zijn advocaat wordt gebracht en aan deze gelegenheid wordt gegeven zich daarover uit te laten voordat de rechter een beslissing over het verzoekschrift neemt . Deze restrictie volgt bovendien uit het bepaalde in art. 8 lid 9 Wet Bopz, welke bepaling ingevolge art. 17 lid 2 van die wet van overeenkomstige toepassing is indien een machtiging tot voortgezet verblijf wordt verzocht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ff0ee532278e5e2019f10c965f74b4511742a2c1d0f4dca852fa5c2ca9baf50 | shasum -a 256