Citaat | Parket bij de Hoge Raad 15 december 2017

Onder 1.4. Parket bij de Hoge Raad 15 december 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 15 december 2017, ECLI:NL:PHR:2017:1436.

Bij tussenvonnis van 21 november 2013 heeft de kantonrechter onder meer geoordeeld dat de primaire vordering van [eiseres], die is gebaseerd op het bestaan van een arbeidsovereenkomst, niet toewijsbaar is omdat de overeenkomst moet worden gekwalificeerd als overeenkomst van opdracht. Bij hetzelfde tussenvonnis heeft de kantonrechter de zaak naar de rol verwezen voor uitlating door [eiseres] over de vraag of zij haar subsidiaire vordering wilde beperken tot € 25.000,—, bij gebreke waarvan de zaak naar het team handelsrecht van de rechtbank zou worden verwezen. [eiseres] heeft haar subsidiaire vordering niet beperkt, zodat de zaak bij tussenvonnis van 13 maart 2014 in de stand waarin deze zich bevond, is verwezen naar het team handelsrecht van de rechtbank. De rechtbank heeft vervolgens geoordeeld dat de overeenkomst tussen partijen nog steeds voortduurt, dat [eiseres] recht heeft op doorbetaling van de agentenvergoeding en dat de subsidiaire vordering van [eiseres] toewijsbaar is over de maanden juni 2011 tot en met februari 2012 (€ 10.349,01 bruto) en vanaf maart 2012 tot het moment van opzegging (€ 1.149,89 bruto per maand).

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/d4bf64be263848cfadc8a3fe43d8906c78d911906ba480df260aac27c2bb42a6. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt d4bf64be263848cfadc8a3fe43d8906c78d911906ba480df260aac27c2bb42a6, en de alinea staat in dat document op bytes 8709 tot 9873.