Onder 2.17. Parket bij de Hoge Raad 15 december 2017

Onderdeel 2 is gericht tegen de rechtsoverwegingen 6.28 en 6.29, waar het hof oordeelt dat het voor de beantwoording van de vraag of de oorzaak van het niet meer kunnen werken redelijkerwijs voor rekening en risico van TMG of van [eiseres] komt, van doorslaggevend belang is dat uit de agentenovereenkomst volgt dat de vergoeding nagenoeg geheel afhankelijk is van hetgeen TMG aan kranten en folders ter distributie ter beschikking stelde aan [eiseres], dat [eiseres] daarmee haar economisch lot met dat van TMG heeft verbonden en dat [eiseres] onvoldoende heeft gesteld om te kunnen concluderen dat het voor rekening en risico van TMG komt dat zij geen werkzaamheden meer aan [eiseres] kan aanbieden. Het onderdeel wordt aangevoerd onder de voorwaarde dat onderdeel 1.2 faalt, welke voorwaarde volgens het voorgaande vervuld wordt. Het onderdeel betoogt dat het oordeel van het hof onjuist is, althans ondeugdelijk gemotiveerd. Immers, de omstandigheid dat TMG sinds 6 juni 2011 geen kranten en folders meer aan [eiseres] ter distributie kan aanbieden, is het gevolg van de beleidsbeslissing van TMG om met de Wegener Groep te gaan samenwerken bij de distributie van dagbladen. TMG had de overeenkomst kunnen opzeggen, met inachtneming van de opzegtermijn, waarmee zij het risico van het niet meer kunnen verschaffen van werk zou overhevelen naar [eiseres], maar heeft dat niet gedaan, zodat de overeenkomst nog steeds bestaat, aldus het onderdeel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d4bf64be263848cfadc8a3fe43d8906c78d911906ba480df260aac27c2bb42a6 | shasum -a 256