Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 29 november 2017

Zodra een verzoek tot het verlenen van een voorlopige machtiging is ingediend, geeft de rechter op grond van art. 8 lid 3 Wet Bopz aan het bestuur van de Raad voor de rechtsbijstand last tot toevoeging van een raadsman, tenzij de betrokken patiënt daartegen bedenkingen heeft. De betrokkene is niet verplicht om gebruik te maken van de hem aangeboden rechtsbijstand. Hij mag zelf zijn verdediging voeren: in machtigingsprocedures − in eerste aanleg – op grond van de Wet Bopz is geen sprake van een verplichting tot procesvertegenwoordiging . Dijkers betoogt dat het begrip ‘bedenkingen’ in art. 8 lid 3 Wet Bopz moet worden genuanceerd indien de betrokken persoon evident niet in staat is om een redelijke afweging te maken van zijn belangen met betrekking tot het gebruik van rechtsbijstand. Wanneer de patiënt in dit opzicht wilsonbekwaam is te achten mag volgens Dijkers aan de ‘bedenkingen’ van de patiënt worden voorbijgegaan; in die situatie dient de toegevoegde advocaat op een gepaste wijze uitvoering aan zijn taak te geven. Indien de advocaat op een later tijdstip terugtreedt, omdat zijn cliënt te kennen geeft niet langer door hem te willen worden bijgestaan, brengt een met de kwetsbare positie van de betrokkene strokende uitleg van art. 8 lid 3 Wet Bopz, in verbinding met het vierde lid van art. 45 Sv, mee dat de rechter dient te onderzoeken of de betrokkene toevoeging van een andere advocaat wenst. In zijn beschikking dient de rechter van het resultaat van dit onderzoek te doen blijken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/80fbebecb923d092e023277d005baf88b85b760d2027010d55e64d307c112a41 | shasum -a 256