Onder 2.16 Parket bij de Hoge Raad 12 december 2017

Uit het arrest Winterwerp/Nederland volgt dat aan niemand op grond van art. 5, lid 1 onder e, EVRM (geestelijke stoornis) de vrijheid mag worden ontnomen ‘ unless he has been reliably shown to be of ‘unsound mind’ . The very nature of what has to be established before the competent national authority — that is, a true mental disorder — calls for objective medical expertise.’ . Verder volgt uit dat arrest dat niet kan worden volstaan met een eenmalige beoordeling, waarna de vrijheidsbeneming op deze grond voor onbepaalde tijd zou kunnen worden voortgezet. Integendeel, periodieke herbeoordeling van de rechtmatigheid van de vrijheidsbeneming op deze grond is vereist . Het EHRM neemt tot uitgangspunt dat een onvrijwillig in een psychiatrische inrichting opgenomen patiënt in beginsel het recht heeft om (zij het met redelijke tussenpozen) zelf een gerechtelijke procedure over de rechtmatigheid van de voortzetting van zijn detentie te beginnen . Indien de nationale regelgeving al standaard voorziet in een periodieke herbeoordeling van de rechtmatigheid van de detentie door een rechter, dienen deze herbeoordelingen met redelijke tussenpozen plaats te vinden. Met deze rechtspraak is beoogd te voorkomen dat een vrijheidsbeneming op deze grond, ook al is deze rechtmatig aangevangen, nodeloos lang voortduurt. In Nederland is wettelijk voorzien in een periodieke herbeoordeling: art. 17 lid 3 Wet Bopz bepaalt dat een machtiging tot voortgezet verblijf kan worden verleend voor ten hoogste één jaar.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7fd8a82667770fbb1300ec5d4378abfe925e15be86441e9dae19cf27c6f256c7 | shasum -a 256