Onder 8.6. Parket bij de Hoge Raad 17 januari 2017

In het arrest van de Hoge Raad van 26 mei 2015 , met daaraan voorafgaande een uitvoerige conclusie van AG Knigge, was de principiële rechtsvraag aan de orde of het rechtens toelaatbaar is, dat de rechter voorafgaand aan de zitting de toegemeten spreektijd vaststelt. Het ging om een zaak waarin de raadslieden aan het hof hadden medegedeeld in principe (meer dan) een volle zittingsdag nodig te hebben voor het voeren van pleidooi. Het hof had daarop de tijd beperkt tot maximaal drie uren, onder andere omdat de verdediging in hoger beroep op eerdere zittingen al vele uren lang het woord had gevoerd over inhoudelijke en procedurele aangelegenheden. Daarbij had het hof de verdediging in de gelegenheid gesteld de pleitnota(’s) voor de terechtzitting aan het hof toe te sturen zodat ter terechtzitting in belangrijke mate kon worden volstaan met een korte samenvatting van de onderdelen daarvan. Knigge is in zijn conclusie van oordeel dat tegen de achtergrond van de door hem geschetste ‘verschriftelijking’ van het strafproces tegen het op voorhand bepalen van de spreektijd die de verdediging krijgt geen principiële bezwaren bestaan, mits gewaarborgd is dat de raadsman al hetgeen hij voor de verdediging dienstig acht in ieder geval in schriftelijke vorm aan de rechter kan voorleggen. Hij voegt daar nog het volgende aan toe:

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a66dec9ff2f6160d9c36024af5d65cb8da7f1895e4f15f7c837d8e8d4b0b50ed | shasum -a 256