Onder 4.4 Parket bij de Hoge Raad 8 december 2017

Het voorgaande neemt niet weg dat het hof in rov. 2.9 van het tweede tussenarrest verder is gegaan dan de rechtbank. Terwijl de rechtbank heeft benadrukt dat in het standpunt uit 2002 niets over de benaderingswijze wordt gezegd, heeft het hof in rov. 2.9 van het tweede tussenarrest aangenomen dat het advies uit 2002, ondanks het stilzwijgen over de benaderingswijze, specifiek op de endoscopische transforaminale hernia-operatie betrekking had en dat daaraan derhalve een beoordeling, specifiek van de endoscopische transforaminale hernia-operatie ten grondslag lag. De bedoelde aanname is echter niet in strijd met hetgeen de rechtbank in rov. 4.7 van haar eindvonnis heeft vastgesteld; het stilzwijgen van het advies uit 2002 over de benaderingswijze sluit immers niet uit dat dit advies (zoals het hof heeft aangenomen) op een beoordeling door het CVZ van de endoscopische transforaminale hernia-operatie (zoals die, meer in het bijzonder, in de Alpha Klinik in München werd uitgevoerd) berustte. Om die reden kan de aanname van het hof dat het advies uit 2002 (specifiek) op de endoscopische transforaminale hernia-operatie betrekking had (en op een daadwerkelijke beoordeling van een dergelijke endoscopische hernia-operatie berustte) naar mijn mening niet met succes worden bestreden met de klacht dat [verweerster] niet heeft gegriefd tegen de overweging dat in het standpunt uit 2002 niets over de benaderingswijze wordt gezegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/55cd7bc4ba68db6a65fac6d59a148d8c8bb8ca7fc4540c3c0c46f8b71eae344d | shasum -a 256