Onder 4.32 Parket bij de Hoge Raad 8 december 2017

Als het bestaande bewijs niet voldoende is om een bepaalde behandeling te ondersteunen of af te wijzen, kan naar mijn mening de conclusie geen andere zijn dan dat de betrokken behandeling (nog) niet tot de stand van de wetenschap en praktijk in de zin van de regelgeving behoort, of - in termen van punt 97 van het arrest Smits en Peerbooms - (nog) niet “door de internationale wetenschap voldoende is beproefd en deugdelijk is bevonden” . Anders dan de deskundige kennelijk meent, kan aan die conclusie niet afdoen dat in de voorhanden zijnde studies geen aanleiding is te vinden om aan te nemen dat de resultaten van transforaminale technieken slechter waren of dat de complicatiekansen van die technieken hoger waren dan die van conventionele technieken, temeer niet nu die studies ook door de deskundige zelf (juist op het punt van de daarin gemaakte vergelijking tussen de transforaminale technieken en de conventionele technieken) van onvoldoende kwaliteit zijn bevonden en aan het daarin ontbreken van indicaties (vóór dan wel) tegen de PTED-methode ook daarom geen beslissende betekenis kan worden toegekend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/55cd7bc4ba68db6a65fac6d59a148d8c8bb8ca7fc4540c3c0c46f8b71eae344d | shasum -a 256