Onder 5.10. Parket bij de Hoge Raad 17 januari 2017

Uit de door het hof gebezigde bewijsmiddelen blijkt dat de opsporingsambtenaren in de woning van de verdachte waren in het kader van een doorzoeking. Uit die bewijsmiddelen blijkt voorts dat de verdachte, nadat hem de procedure met betrekking tot de doorzoeking was uitgelegd, weigerde zich aan de voorgestelde regels te houden, dat hij zich bleef verzetten tegen deze regels en dat hij tijdens de huiszoeking zeer recalcitrant was tegen de rechter-commissaris en de rechercheurs die de zoeking verrichtten. Uit de bewijsmiddelen blijkt ten slotte dat de verdachte, na verscheidene waarschuwingen, werd medegedeeld dat hij zou worden aangehouden, dat hij vervolgens ook werd aangehouden als verdachte van overtreding van art. 184 lid 1 Sr en dat hem dat werd medegedeeld. Het oordeel van het hof dat het bevel tot aanhouding van de verdachte wegens overtreding van art. 184 Sr op juiste gronden is gegeven en dat de aanhouding van de verdachte aldus niet onrechtmatig is geweest is, mede gelet op de voorgaande vaststellingen, niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. In dat oordeel ligt immers besloten dat en waaruit blijkt dat de verdachte “opzettelijk handelingen, door opsporingsambtenaren ondernomen ter uitvoering van enig wettelijk voorschrift heeft belet” zoals bedoeld in art. 184 lid 1 Sr. Dat oordeel leent zich niet voor verdere toetsing in cassatie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e1cb0a547b87ede47d23d23ab52156312c1bdf447c84907c7cb8dc6a92f802 | shasum -a 256