Onder 4.15. Parket bij de Hoge Raad 17 januari 2017

Duidelijk is dat bij de beoordeling van de door de rechter gegeven motivering ook betrokken moet worden hetgeen aan het verzoek ten grondslag is gelegd. Dat is echter niet zeer veel. Over het enkele feit dat op initiatief van het OM aanvullende processen-verbaal zijn opgemaakt is wel geklaagd, maar waarom gelet op de inhoud van die nadere p-v’s, gerelateerd aan hetgeen eerder door de betrokken functionarissen is verklaard, aanleiding bestond om nadere vragen te stellen aan de getuigen is in het geheel niets aangevoerd. Onder die omstandigheden kon het hof volgens mij volstaan met de motivering dat de noodzaak tot het horen niet is gebleken. Wat betreft de andere getuigen waarvan verzocht is deze op te roepen – onder meer ook de zoon van de verdachte, die kennelijk niet eerder was gehoord, kon gelet op de magere onderbouwing van het verzoek ook met de gegeven summiere afwijzing worden volstaan. Enerzijds ging het daarbij om de vaststelling van de juridische grondslag van de aanhouding van de verdachte. Het subsidiaire beroep op ‘noodweer’ betreft in wezen ook dat punt. Het hof kon echter geredelijk aannemen dat voor het beoordelen van de juridische grondslag van de aanhouding van de verdachte het horen van de getuigen niet noodzakelijk was. Voorts ontkende de verdachte weliswaar te hebben geslagen, maar het hof kon dat aspect het gelet op de bewijsmiddelen voldoende duidelijk achten. Ik neem daarbij ook in aanmerking dat blijkens die bewijsmiddelen de verdachte tegenover de politie had verklaard (bewijsmiddel 1.):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c4e1cb0a547b87ede47d23d23ab52156312c1bdf447c84907c7cb8dc6a92f802 | shasum -a 256