Onder 3.4. Parket bij de Hoge Raad 10 maart 2017

In de rechtsoverwegingen 3.4.3-3.4.5 legt het hof de artikelen 2 lid 5 sub E en 4 lid 8 van de overeenkomst in onderlinge samenhang aldus uit dat bij het niet doorgang vinden van het project WSU aan [eiseres] een vast bedrag van € 39.450,— zal dienen te vergoeden. Daarmee verwerpt het hof het verweer van WSU dat de vergoeding evenredig moet worden bepaald aan de hand van het aantal verkochte appartementen. In ’s hofs oordeel ligt besloten dat de tweede (en derde) volzin van artikel 2 lid 5 sub E van de overeenkomst geen toepassing vinden in het geval het project geen doorgang vindt. Dat is niet onbegrijpelijk, te meer niet nu artikel 4 lid 8 het alleen heeft over ‘de kosten’. De beide bepalingen laten zich immers goed zo uitleggen dat de betalingsregeling die in de tweede volzin van artikel 2 lid 5 sub E is opgenomen ziet op de situatie dat het project wél doorgaat. Verder geldt dat WSU haar stelling dat de bepalingen in de door haar bepleite zin moeten worden uitgelegd nauwelijks handen en voeten heeft gegeven. Ik loop de in de cassatiedagvaarding genoemde vindplaatsen na. In punt 12.11 van de memorie van grieven wordt naar voren gebracht dat de hoogte van de vergoeding afhankelijk is van een aantal parameters en dat sprake is van een finaal schadebeding waarin de schade is gefixeerd. In punt 6.4 van de conclusie van antwoord is opgenomen dat het bedrag van € 39.450,— ziet op het geval dat alle appartementen zijn verkocht. Iedere verdere toelichting ontbreekt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4aba5e3735a68c4db516143c870f93e5eaee327d173942d6e0e866e11ccef781 | shasum -a 256