Onder 3.23 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2017

De stelling dat een dergelijke vergoeding niet BTW-belast kan zijn, is echter niet nader door BBZ onderbouwd, terwijl het wel op de weg van BBZ had gelegen haar standpunt op dit punt nader toe te lichten. Of een dergelijke vergoeding al of niet onder het geldende BTW-regime valt, is immers afhankelijk van de definitie die binnen dit regime voor ‘verhuur’ wordt gehanteerd. Dit vereist in ieder geval een nader onderzoek naar het karakter van de rechtsverhouding die vanaf 13 april 2015 bestaat en het antwoord op de vraag of deze ook volgens de voor het BTW-regime geldende definitie als verhuur kan worden aangemerkt. Tussen partijen is nu juist het twistpunt of na 13 april 2015 sprake was van een rechtsverhouding die als verhuur kan worden gezien: [verweerster] stelt zich immers op het standpunt dat de huur nadien is voortgezet (rov. 3.6.1.). Overigens heeft [verweerster] aangevoerd dat ook wanneer geen sprake is van huur, de vergoeding toch BTW-belast zou kunnen zijn. Het hof heeft niet uitdrukkelijk vastgesteld of sprake was van een (voortgezette) huurovereenkomst of een andere rechtsverhouding, maar heeft geoordeeld dat uit de eigen stellingen van BBZ in ieder geval voortvloeit dat zij een gebruiksvergoeding verschuldigd is (rov. 3.6.2.). Zonder nader onderzoek naar de precieze rechtsverhouding tussen partijen vanaf deze datum, waarvoor het kort geding zich zoals reeds in 3.12 is besproken niet leent, is niet vast te stellen of een door BBZ te betalen vergoeding als huur heeft te gelden in de zin van het BTW-regime, dan wel anderszins met BTW is belast. De memorie van grieven waarin BBZ de bewuste stelling heeft ingenomen bevat geen nadere toelichting op dit punt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/747fba53a04482af9691c1b7eb3f90e97dc5e4da3b9bc318b5b5f8ac541ceea8 | shasum -a 256