Onder 3.4 Parket bij de Hoge Raad 6 januari 2017

Volgens vaste rechtspraak van Uw Raad dient de rechter bij de beoordeling van een vordering tot betaling van een geldsom in kort geding te onderzoeken of de vordering van de eiser voldoende aannemelijk is. Ook dient hij na te gaan of bij de toewijzing een spoedeisend belang bestaat. Tenslotte dient hij in zijn belangenafweging mede het restitutierisico te betrekken: de kans dat wanneer de vordering in de bodemprocedure wordt afgewezen en het bedrag onverschuldigd blijkt te zijn betaald, het vervolgens niet meer kan worden terugbetaald. Mede vanwege dit risico dient de rechter volgens Uw Raad bij toewijzing van een geldvordering in kort geding de nodige terughoudendheid in acht te nemen. Dit betekent dat van de partij die een dergelijke voorziening vraagt en van de rechter die haar toewijst, wordt verlangd dat naar behoren feiten en omstandigheden worden aangewezen die meebrengen dat een zodanige voorziening uit hoofde van onverwijlde spoed geboden is. Deze verzwaring van de motiveringseisen heeft slechts betrekking op de motivering van het oordeel van de kort geding rechter dat een voorziening in de vorm van een veroordeling tot betaling van een voorschot geboden is uit hoofde van onverwijlde spoed; voor het overige gelden voor de motivering geen zwaardere eisen dan in het algemeen aan een uitspraak in kort geding worden gesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/747fba53a04482af9691c1b7eb3f90e97dc5e4da3b9bc318b5b5f8ac541ceea8 | shasum -a 256