Onder 5.4. Parket bij de Hoge Raad 14 februari 2017

Het oordeel van het hof dat de aangetroffen DNA-sporen kunnen bijdragen aan het bewijs dat de verdachte op de plaats delict aanwezig is geweest, is op het volgende gebaseerd. Bij het schietincident is gebruik gemaakt van een Volkswagen Transporter (hierna: bus). In de nabij de plaats delict achtergelaten bus is een aantal voorwerpen aangetroffen. Het betreft wapens die bij het schietincident zijn gebruikt, bivakmutsen, een strap extension set, handschoenen, jerrycans met benzine, handboeien, busjes pepperspray alsmede een batterij van een Nokia telefoon en een reistas met daarin onder meer een bivakmuts, op welke telefoon, reistas en bivakmuts celmateriaal is aangetroffen dat afkomstig is van de verdachte. De verdachte, die zich in hoger beroep op zijn zwijgrecht beriep, heeft geen aannemelijke verklaring gegeven voor de aanwezigheid op de plaats delict van DNA-sporen die tot hem te herleiden zijn, nu zijn verklaring ter terechtzitting in eerste aanleg dat hij nooit in Breda is geweest, niets weet van het misdrijf, maar “dat het mogelijk is dat hij met dingen in het busje in aanraking is geweest” zonder nadere onderbouwing daartoe onvoldoende is, terwijl het dossier ook geen enkele aanwijzing bevat dat de sporen daar op een andere manier of ander moment zijn ontstaan of terechtgekomen dan door het optreden van de leden van de groep die betrokken waren bij het schietincident. Het hof heeft geconcludeerd dat de aangetroffen DNA-sporen in onderlinge samenhang en in verband met de overige bewijsmiddelen bezien, redengevend zijn voor het bewijs dat de verdachte betrokken is geweest bij het schietincident.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9ecd5fbf0c7062ab181d2a82fa76ed3f8393cbcbab9ad464fb90d9f673d1ab66 | shasum -a 256