Onder 2.4. Parket bij de Hoge Raad 17 maart 2017

De onderdelen 1 t/m 3 van de eerste cassatieklacht lenen zich voor gezamenlijke behandeling. De Insolventieverordening is van toepassing indien de schuldenaar het ‘centrum van zijn voornaamste belangen’ (in de Ivo omschreven als ‘Centre of Main Interests’, afgekort als COMI) heeft op het grondgebied van een lidstaat (art. 3 lid 1 Ivo). Ten aanzien van rechtspersonen bepaalt de Ivo dat, zolang het tegendeel niet is bewezen, het COMI wordt vermoed de plaats van de statutaire zetel te zijn. Dit vermoeden kan door de schuldenaar worden weerlegd aan de hand van objectieve voor derden verifieerbare factoren. In nr. 13 van de considerans van de Verordening staat dat onder COMI wordt verstaan 'de plaats waar de schuldenaar gewoonlijk het beheer over zijn belangen voert en die daardoor als zodanig voor derden herkenbaar is’. Indien de schuldeiser een rechtspersoon is , kan de schuldeiser de insolventieprocedure aanvragen in de plaats waar de schuldenaar zijn statutaire zetel heeft en behoeft hij daarbij niet te stellen en te bewijzen dat de schuldenaar daar zijn COMI heeft. Indien de schuldenaar zich op het standpunt stelt dat de COMI zich ergens anders bevindt, dient hij dat te stellen en te bewijzen. Voor de beoordeling van de COMI is het moment van indiening van het verzoek om opening van de insolventieprocedure bepalend. Wanneer de statutaire zetel voor de indiening van het verzoek wordt verplaatst, wordt de plaats van de nieuwe statutaire zetel vermoed het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar te zijn. Art. 14 van de considerans bepaalt dat de Ivo uitsluitend van toepassing is op procedures waarbij het centrum van de voornaamste belangen van de schuldenaar in de Gemeenschap ligt. Dat betekent dat de Ivo volgens de considerans niet van toepassing is indien het COMI zich niet in een lidstaat bevindt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/798e1514b12b9c159d0bed4d8ae6f9a7b3593463ef38ca8c8321349d91bf76fe | shasum -a 256