Onder 2.9. Parket bij de Hoge Raad 10 maart 2017

Voor het beoordelingskader onder de Wet milieubeheer werd in de hier relevante periode de basis gevonden in de Richtlijn 1996. Voor zover in de jurisprudentie onderdelen van de Richtlijn 1996 onvoldoende onderbouwd zijn bevonden , greep de uitvoeringspraktijk terug op de Brochure veehouderij en hinderwet uit 1985. De zogenoemde ‘cumulatiebeoordeling’ werd uitgevoerd op basis van het voormelde rapport ‘Beoordeling cumulatie stankhinder door intensieve veehouderij’ uit 1985. Omdat zowel de Richtlijn 1996 als de Brochure op een aantal punten slechts summier zijn uitgewerkt, is het beoordelingskader in de jurisprudentie nader ingevuld en uitgewerkt. In de Richtlijn 1996 is een herziening van het beleid inzake stankoverlast vanuit de veehouderijen aangekondigd . Met dat doel is onderzoek uitgevoerd naar de feitelijke geuremissie vanuit stalsystemen en naar de mate van geurhinder die door intensieve veehouderijen wordt veroorzaakt . Uit dit rapport volgt dat de beleving van geurhinder niet overeenkomt met de categorie-indeling (criteria aan de hand van minimumafstanden) zoals opgenomen in de Richtlijn 1996 en de Brochure . Op 1 augustus 2001 is de Tweede Kamer een voorstel gepresenteerd tot vernieuwing van het beoordelingskader . Uit dit voorstel volgt dat het toen geldende beoordelingskader (d.w.z. met minimumafstanden) werd ervaren als onvoldoende wetenschappelijk onderbouwd .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a3377ac0bb6366583166f9fd4e9ab439b007e5e6b7d441bc00f31118c737fd61 | shasum -a 256