Citaat | Parket bij de Hoge Raad 24 maart 2017

Onder 3.11 Parket bij de Hoge Raad 24 maart 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 24 maart 2017, ECLI:NL:PHR:2017:228.

32. Uit de definitie volgt dat er pas van een medische beroepsfout kan worden gesproken als de arts of het ziekenhuis een verwijt van het ontstaan van de schade kan worden gemaakt. In de onderhavige procedure is er ook sprake van een complicatie en werd de complicatie te laat door [betrokkene] en het Sehos onderkend. Volgens de rechtspraak kan dat verwijt dus aan het Sehos en [betrokkene] worden gemaakt. Zij hebben de complicatie te laat onderkend en hebben dientengevolge de verplichting van artikel 7:453 BW geschonden. De conclusie kan dan ook rechtvaardig worden geacht dat [betrokkene] en het Sehos tekort zijn geschoten in de te betrachten zorg, nu door zowel [betrokkene] als het ziekenhuis geen plausibele verklaring voor het niet onderkennen van de complicatie was verstrekt. (…)

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/f31141b4c9551160137d055333ead91ec108381a486916e2470f6b2108ad3b2e. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt f31141b4c9551160137d055333ead91ec108381a486916e2470f6b2108ad3b2e, en de alinea staat in dat document op bytes 42123 tot 42930.