Onder 2.6 Parket bij de Hoge Raad 31 maart 2017

JMV heeft in de conclusie van antwoord verweer gevoerd, dat als volgt kan worden samengevat. JMV heeft betwist dat [betrokkene 1] een fout heeft gemaakt. Zij heeft aangevoerd dat [betrokkene 1] niet is opgedragen om de trein te laten stoppen alvorens de wissel te passeren en ook niet om van de trein af te stappen en te controleren of de wissel goed stond. Het was niet gebruikelijk dat een werktreinbegeleider op die wijze een wissel controleerde. Slechts indien het, bijvoorbeeld door slecht zicht, niet mogelijk is om de stand van de wissel te controleren was het een goed gebruik om de werktrein te verlaten en naar de wissel toe te lopen om de stand daarvan te bezien. Dat BAM [betrokkene 1] niet heeft geïnstrueerd om de trein te verlaten, blijkt ook daaruit dat BAM mede naar aanleiding van de onderhavige schade een veiligheidsbericht heeft doen uitgaan. Daarin is een nieuwe maatregel aangekondigd die inhoudt dat de werktreinbegeleider bij iedere meerdelige wissel dient uit te stappen om zich ervan te overtuigen dat zowel het puntstuk als de tongen daarvan in de juiste stand liggen. Er is dus sprake van een wijziging in het beleid van BAM (randnummer 10). Verder heeft JMV aangevoerd dat er geen sprake was van slecht zicht, noch door mist noch door de aanwezigheid van een aangebouwde bak (randnummer 11). [betrokkene 1] vermoedt dat zijn verkeerde veronderstelling dat de wissel goed stond, werd veroorzaakt doordat op het spoor en de wissel een laagje vocht was aangevroren. Daardoor glansde het spoor, wat erop kan duiden dat het spoor reeds veelvuldig is bereden (een zogenoemde ‘rijspiegel’); daarvan zou slechts sprake kunnen zijn als de wissel goed stond, nu anders de glanzende baan zou zijn onderbroken op het punt waar het spoor afbuigt (randnummer 12).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/acf4897a7b8bec13be84d46468fb25c961267bc7d4a92e9aca21fe8079f95a57 | shasum -a 256