Onder 4.6. Parket bij de Hoge Raad 28 februari 2017

De steller van het middel stelt zich in de toelichting op het tweede middel op het standpunt dat [betrokkene 1] schade heeft geleden als gevolg van een onjuiste overboeking van [A] B.V. naar [B] B.V., maar niet als gevolg van het misdrijf waarvoor de verdachte is veroordeeld. De steller van het middel gaat met dit standpunt mijns inziens uit van een te beperkte uitleg van het begrip rechtstreekse schade. Uit de hiervoor geciteerde overwegingen van mijn ambtgenoot Bleichrodt, waarmee ik mij graag verenig, vloeit voort dat het vereiste dat de schade rechtstreeks is toegebracht door het bewezen verklaarde feit, niet strikt moet worden uitgelegd. Het komt daarbij immers niet alleen aan op de gedraging die in de bewezenverklaring als zodanig is verwoord, nu er ook acht kan worden geslagen op de uit de bewijsvoering blijkende gedragingen die de schade hebben veroorzaakt. Het is niet uitgesloten dat de schade weliswaar niet het rechtstreekse gevolg is van de bewezen verklaarde gedraging als zodanig, maar dat – gelet op de uit de bewijsvoering blijkende gedragingen van de verdachte – de door de benadeelde partij geleden schade in zodanig nauw verband staat met het bewezen verklaarde feit, dat die schade redelijkerwijs moet worden aangemerkt als rechtstreeks aan de benadeelde partij door dat feit te zijn toegebracht, zoals bedoeld in artikel 361 lid 2 aanhef en onder b Sv en artikel 51f lid 1 Sv. Bij de toewijzing van de vordering van de benadeelde partij voor een bedrag van 10.550 euro is het hof er kennelijk vanuit gegaan dat het geldbedrag dat door verdachte is witgewassen, hetzelfde geldbedrag betreft als het op rekening van [B] B.V. onverschuldigd betaalde bedrag. Het op de rekening van [B] B.V. onverschuldigd betaalde bedrag is weliswaar door een onbekend gebleven persoon overgemaakt naar de rekening van Stichting [C] , maar uit het onderzoek ter terechtzitting en uit de bewijsvoering door het hof is gebleken dat de verdachte op dusdanige wijze betrokken is geweest bij de oprichting van zowel [B] B.V. als Stichting [C] , dat gezegd kan worden dat de door de benadeelde partij geleden schade in zodanig nauw verband staat met het bewezenverklaarde feit (het witwassen van het van [B] B.V. naar Stichting [C] overgeboekte geldbedrag), dat die schade redelijkerwijs moet worden aangemerkt als rechtstreeks aan de benadeelde partij door dat feit te zijn toegebracht. Het hof is in zijn oordeel derhalve niet uitgegaan van een onjuiste rechtsopvatting en dat oordeel is voorts niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aba3c0bf17a82f2be4ed5702e6e667f84b65c55a1c7984aa9d73345fd6d7e33c | shasum -a 256