Onder 3.28 Parket bij de Hoge Raad 7 april 2017

De derde klacht van randnummer 2.2.3 bepleit dat het hof op de zitting ten onrechte niet zou hebben gemotiveerd waarom het hof de nadere toelichting heeft geweigerd. Ook onderdeel B van het aanvullend verzoekschrift bevat een klacht van die strekking. In zoverre missen de subonderdelen feitelijke grondslag. Het hof heeft in rov. 4.5. immers overwogen dat de nadere toelichting aan de vrouw is teruggegeven ‘onder verwijzing naar de (in beginsel strakke) twee-conclusieregel en de ook in verzoekschriftprocedures geldende rechtspraak van de Hoge Raad die bepaalt dat de aan de oorspronkelijk eiser toekomende bevoegdheid tot verandering of vermeerdering van eis, in hoger beroep beperkt is in die zin dat hij in beginsel de eis slechts kan veranderen of vermeerderen niet later dan in zijn memorie van grieven (of memorie van antwoord tevens incidenteel hoger beroep)’. Uit de beschikking volgt dus dat het hof de weigering van de nadere toelichting ter zitting heeft toegelicht. De klacht faalt ook als deze erop berust dat deze motivering niet in het proces-verbaal is vastgelegd. Volgens vaste rechtspraak van Uw Raad is de rechter bij de vaststelling in zijn beschikking van het verhandelde ter zitting niet gebonden aan de inhoud van het proces-verbaal. Uit deze regel volgt dat het gegeven dat de beschikking een gebeurtenis ter zitting weergeeft die niet in het proces-verbaal is vermeld, niet meebrengt dat de beschikking onbegrijpelijk is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7443c67fa145584edfe4a34d87d8d9142bba7584d1ad8e7833df92189c22041b | shasum -a 256