Onder 3.57 Parket bij de Hoge Raad 7 april 2017

Verder vermeldt de klacht het volgende: ‘Ook tijdens het getuigenverhoor doet de man slechts ongefundeerde beweringen die, blijkens de reactie van mr Kaandorp aan het hof bij brief van 6 mei 2016 in strijd zijn met de overigens gebleken feiten en omstandigheden’, waarna een citaat van meer dan drie pagina’s uit deze brief van 6 mei 2016 volgt. Het subonderdeel komt vervolgens tot de volgende slotsom: ‘De conclusie kan dan ook geen andere zijn dan dat de man op geen enkele wijze aan zijn inlichtingenplicht en aan de op hem rustende verzwaarde stelplicht heeft voldaan en dat uit het debat van partijen zoals hierboven weergegeven geen andere conclusie kan worden getrokken [dan] dat de man in strijd met artikel 21 Rv niet eigener beweging en naar waarheid die informatie in het geding brengt, die voor een goede en billijke uitkomst noodzakelijk is.’ Het oordeel van het hof over de verdeling van de bewijslast zou in dat licht onjuist of onbegrijpelijk zijn. De klacht maakt zo echter niet duidelijk welke specifieke feiten en omstandigheden uit de genoemde brief van 6 mei 2016 het oordeel van het hof over de verdeling van de bewijslast onjuist of onbegrijpelijk zouden maken. Zij faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7443c67fa145584edfe4a34d87d8d9142bba7584d1ad8e7833df92189c22041b | shasum -a 256