Onder 3.95 Parket bij de Hoge Raad 7 april 2017

Uit het vorenstaande volgt dat de vrouw met betrekking tot een Belgische rekening bij Citibank en een Nederlandse ING-rekening aan het hof verzocht om de man te verplichten tot nadere bewijslevering en om te bepalen dat de vrouw een beroep toekomt op het bepaalde in art. 3:194 lid 2 BW. De vrouw heeft geen verdeling van deze bankrekeningen gevorderd. In het appelschrift wordt weliswaar verzocht om in algemene zin verdeling van de banksaldi per peildatum (petitum sub 11, subsidiair), maar niet gesteld is welke saldi op de genoemde Belgische rekening bij Citibank en de Nederlandse ING-rekening zouden staan. De man heeft het bestaan van de rekeningen betwist (voorgedragen verweerschrift, randnummer 138). Het heeft in de beschikking tot uitdrukking gebracht waarom er naar zijn oordeel geen grond is voor een omkering van de bewijslast (rov. 4.14.(i).) of voor de toepassing van art. 22 Rv (rov. 4.28.). Het verzoek van de vrouw om de man te verplichten tot nadere bewijslevering met betrekking tot de Belgische en Nederlandse bankrekening is daarmee niet miskend, maar naar mijn mening op toereikende gronden (voor wat betreft art. 22 Rv: randnummers 3.34-3.35 en 3.51 hiervóór en voor de verdeling van de bewijslast: randnummers 3.67-3.68 hiervóór) verworpen. Daarom kan in rechte niet worden uitgegaan van het bestaan van de rekeningen. Het hof was bij deze stand van zaken niet gehouden de gestelde Belgische rekening bij Citibank en Nederlandse rekening bij ING in de verdeling te betrekken. In zoverre treft het subonderdeel van randnummer 2.6 dus geen doel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7443c67fa145584edfe4a34d87d8d9142bba7584d1ad8e7833df92189c22041b | shasum -a 256