Onder 2.6. Parket bij de Hoge Raad 24 februari 2017

In het bestreden arrest ligt het oordeel besloten dat [eiser] c.s. hebben begrepen, althans redelijkerwijs hadden moeten begrijpen, dat Chidda c.s. met haar vordering tot ontruiming tevens heeft willen bewerkstelligen dat zij onbelemmerd toegang tot het terrein zou verkrijgen: niet slechts voor bezichtigingen, maar ook voor alle voorgenomen activiteiten. De inleidende dagvaarding maakt inderdaad onderscheid tussen de vordering tot ontruiming en de vordering om toegang te verlenen voor bezichtigingen. Toch heeft het hof op basis van het tussen partijen gevoerde debat mogen aannemen dat [eiser] c.s. uit de opstelling van Chidda c.s. hebben begrepen, althans hadden moeten begrijpen, waar het Chidda c.s. om te doen was. Het bevel om toegang te verlenen zonder de beperking tot “bezichtigingen” was een reactie op het door [eiser] c.s. tegen de ontruimingsvordering gevoerde verweer. Dat verweer hield in dat Chidda c.s. bij de gevorderde ontruiming geen belang heeft, omdat de plannen die Chidda c.s. met het terrein heeft nog niet kunnen worden gerealiseerd: zo moeten eerst vergunningen worden verkregen. Daarvoor moet nog het nodige worden gedaan en moet onderzoek worden verricht. De voorzieningenrechter heeft kennelijk voor ogen gehad, dat een impasse zou ontstaan indien Chidda c.s. enerzijds geen ontruiming kan bewerkstelligen omdat de voorbereiding van de plannen voor de exploitatie van haar eigendom nog niet ver genoeg gevorderd is, en anderzijds Chidda c.s. geen toegang tot haar eigen terrein zou kunnen krijgen om datgene te doen wat nodig is om die plannen nader uit te werken (met inbegrip van de daarvoor benodigde vergunningaanvragen en de daartoe noodzakelijke onderzoeken op dit terrein).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/18abcb0650e4e2f4e63bebf3258d5236cc20db0015ff9fa4ca9a7055560317e6 | shasum -a 256