Onder 2.4 Parket bij de Hoge Raad 27 januari 2017

Voor de erkenning en tenuitvoerlegging van buitenlandse arbitrale vonnissen in Nederland geldt, voor zover thans van belang, art. 1075 Rv. Deze bepaling schrijft voor dat een in een vreemde staat gewezen vonnis waarop een erkennings- en tenuitvoerleggingsverdrag van toepassing is, vatbaar is voor erkenning en tenuitvoerlegging in Nederland. In het algemeen geldt dat logischerwijs erkenning aan tenuitvoerlegging vooraf gaat: zonder erkenning géén tenuitvoerlegging. In de praktijk zal doorgaans om de tenuitvoerlegging van een buitenlands arbitraal vonnis worden verzocht, en daarmee dus óók erkenning, maar denkbaar is dat slechts de erkenning van een buitenlands arbitraal vonnis wordt verzocht, bijvoorbeeld wanneer een partij voor hetzelfde geschil door de wederpartij wordt gedagvaard voor een overheidsrechter. In dat geval kan de desbetreffende partij zich beroepen op het gezag van gewijsde van het arbitraal vonnis, zonder dat de tenuitvoerlegging van het vonnis aan de orde is. 2.5 Voor de tenuitvoerlegging van een buitenlands arbitraal vonnis is steeds vereist dat dit vonnis vatbaar is voor erkenning in Nederland. Anders dan bijvoorbeeld het geval is ten aanzien van rechterlijke beslissingen die onder het regime van de EEX-Verordening vallen , vindt in Nederland de erkenning van een buitenlands arbitraal vonnis dat onder het geldingsbereik van een arbitrageverdrag valt, niet van rechtswege plaats, maar is voor de erkenning en de veelal daarop volgende tenuitvoerlegging van het arbitrale vonnis steeds het verlof van de voorzieningenrechter vereist. Uit de tweede volzin van art. 1075 Rv volgt dat het verlof verzocht dient te worden volgens het bepaalde in art. 985 t/m 991 Rv. Deze bepalingen zijn van overeenkomstige toepassing verklaard voor zover het toepasselijke verdrag geen afwijkende voorzieningen inhoudt, met dien verstande dat de voorzieningenrechter van de rechtbank in de plaats treedt van de rechtbank en de termijn voor hoger beroep en voor cassatie twee maanden bedraagt. Volgens art. 985 Rv kan een buitenlands arbitraal vonnis dat krachtens een verdrag in Nederland uitvoerbaar is, hier te lande ten uitvoer worden gelegd nadat daarvoor rechterlijk verlof is verkregen van de voorzieningenrechter. Tegen de beschikking van de voorzieningenrechter stelt art. 989 lid 2 Rv hoger beroep open, terwijl tegen de beschikking van het hof krachtens art. 990 Rv cassatieberoep mogelijk is. Deze beroepsmogelijkheden tegen exequaturbeslissingen van de Nederlandse rechter gelden slechts voor zover het toepasselijke erkennings- en tenuitvoerleggingsverdrag geen afwijkende voorzieningen inhoudt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c03eabcab834eff696a5ee6c60c28f621064afa09bea265608387864c59e896 | shasum -a 256