Onder 2.20 Parket bij de Hoge Raad 27 januari 2017

Het onderdeel (onder 2.2) voert aan dat hof de rechtspraak van Uw Raad inzake de doorbreking van het rechtsmiddelenverbod met betrekking tot een verlof tot tenuitvoerlegging van een buitenlands arbitraal vonnis op grond van een schending van art. 6 EVRM onjuist heeft uitgelegd. Onder verwijzing naar de reeds genoemde beschikking van HR 25 juni 2010 neemt het middel tot uitgangspunt dat het rechtsmiddelenverbod voor een verlof tot tenuitvoerlegging van een door het Verdrag van New York bestreken arbitraal vonnis kan worden doorbroken op grond van art. 6 EVRM, wanneer in het recht van het land waar het arbitraal vonnis is uitgesproken geen met art. 1064 lid 3 Rv vergelijkbare voorziening bestaat. Het middel wijst erop dat in art. 1064 lid 3 Rv twee vervaltermijnen zijn opgenomen voor de vordering tot vernietiging van een arbitraal vonnis, te weten: drie maanden na griffiedepot van het arbitraal vonnis (tweede volzin), en drie maanden na betekening van het arbitraal vonnis met exequatur aan de wederpartij (derde volzin). Onder verwijzing naar paragraaf 12 van de Federal Arbitration Act wordt betoogd dat naar het federale recht van de Verenigde Staten slechts de mogelijkheid bestaat een vernietigingsactie te beginnen drie maanden nadat het arbitraal vonnis is gedeponeerd of is ontvangen. Er bestaat geen met art. 1064 lid 3, derde volzin, Rv vergelijkbare vordering tot vernietiging van het arbitraal vonnis nadat het arbitraal vonnis is erkend en/of tenuitvoerlegging is verleend. Het feit dat Nelux c.s. in de Verenigde Staten niet binnen drie maanden nadat het arbitraal vonnis is gewezen een vernietigingsprocedure hebben gestart, laat volgens het middel onverlet dat het aan Nelux c.s. onthouden van een rechtsmiddel tegen de uitgesproken erkenning een schending van art. 6 EVRM oplevert.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c03eabcab834eff696a5ee6c60c28f621064afa09bea265608387864c59e896 | shasum -a 256