Onder 2.27 Parket bij de Hoge Raad 27 januari 2017

In rov. 2.8 van de bestreden beschikking heeft het hof overwogen dat gelet op het feit dat zowel de vestigingsplaats van de arbiter als de woonplaats van [verweerder 1] en [verweerder 2] New York is, er voldoende aanknopingspunten aanwezig zijn om aan te nemen dat het arbitraal vonnis is gewezen in de Verenigde Staten. Kennelijk heeft het hof voor het bepalen van de plaats van arbitrage de regel van art. 1037 Rv tot uitgangspunt genomen. Om te bepalen of de plaats van arbitrage in Nederland is gelegen en daarmee de bepalingen van de Eerste Titel van Boek IV Rv van toepassing zijn, voorziet art. 1037 Rv in een regeling. Is de plaats van arbitrage noch door partijen noch door het scheidsgerecht bepaald, dan geldt de plaats van de uitspraak als plaats van arbitrage. Bij deze stand van zaken meen ik dat het oordeel van het hof dat voldoende objectieve aanknopingspunten aanwezig zijn om aan te nemen dat de plaats van de uitspraak niet in Nederland is gelegen maar in de Verenigde Staten, rechtens voor juist moet worden gehouden. Het oordeel is voorts niet onbegrijpelijk in het licht van de door het hof genoemde omstandigheden dat zowel de vestigingsplaats van de arbiter als de woonplaats van [verweerder 1] en [verweerder 2] New York is. Voor het overige is dit oordeel verweven met waarderingen van feitelijke aard die in cassatie niet kunnen worden getoetst. Nu de daartegen gerichte klacht zal moeten falen, kan onbesproken blijven de vraag of de door Nelux c.s. voor het eerst in appel opgeworpen kwestie van de plaats van arbitrage al dan niet in strijd is met de goede procesorde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c03eabcab834eff696a5ee6c60c28f621064afa09bea265608387864c59e896 | shasum -a 256