Onder 2.29 Parket bij de Hoge Raad 27 januari 2017

Het komt mij voor dat deze klacht hoe dan ook niet tot cassatie zal kunnen leiden. In cassatie staat vast dat Nelux c.s. partij zijn bij de arbitrageovereenkomst (zie nr. 1.1 van mijn conclusie) waarin onder ‘preliminary statement’ is vermeld dat ‘Parties entered into a Forbearance and Settlement Agreement (the “Settlement Agreement”)’, dat ‘Various disputes have arisen between the Parties relating to performance under the Settlement Agreement’ en voorts dat ‘The parties desire to have all these disputes resolved and settled by a third party arbitrator in whom both have confidence, on the terms and conditions set forth in this Agreement’. Reeds hieruit volgt dat de partijen bij de arbitrageovereenkomst erkennen dat tussen hen geschillen zijn gerezen uit hoofde van de ‘Settlement Agreement’ en dat zij deze geschillen door arbitrage wensen te beslechten. De beslissing van het hof in rov. 2.7 van de bestreden beschikking dat Nelux c.s. het bestaan van geschillen tussen partijen onvoldoende hebben bestreden, komt erop neer dat het hof kennelijk van mening is geweest dat de stellingen van Nelux c.s. onvoldoende zijn om het bestaan van geschillen tussen partijen zoals vermeld in de tussen partijen geldende arbitrageovereenkomst te ontkrachten. Dat oordeel is niet onbegrijpelijk. Hieraan doet niet af de stelling van Nelux c.s. dat partijen reeds voor de arbitrageprocedure overeenstemming hadden bereikt over de beslechting van hun geschil en dat de arbiter deze overeenstemming slechts in het arbitrale vonnis heeft neergelegd. Ook een in een arbitraal vonnis neergelegde overeenstemming tussen partijen met betrekking tot de afdoening van tussen hen gerezen geschillen, valt namelijk onder het bereik van het Verdrag van New York.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/1c03eabcab834eff696a5ee6c60c28f621064afa09bea265608387864c59e896 | shasum -a 256