Onder 12.24. Parket bij de Hoge Raad 6 juni 2017

Blijkens de aangehaalde overwegingen heeft het hof geconcludeerd, dat weliswaar sprake is van ‘onwaarschijnlijke elementen en (innerlijke) inconsistenties in de verklaringen van de vrouwelijke verdachten’, maar dat deze niet van dien aard zijn dat daardoor de kern van de verklaringen wordt aangetast en als zodanig onbetrouwbaar moet worden gekwalificeerd, dat de verklaringen niet voor het bewijs kunnen worden gebezigd. Daarbij is voor de innerlijke inconsistentie gewicht toegekend aan de omstandigheid dat deze verklaringen eerst negen maanden na het misdrijf zijn afgelegd - waardoor de herinnering kan zijn vervaagd - en voor de tegenstrijdigheden tussen de verschillende verklaringen aan de omstandigheid dat deze op een aantal kernpunten wel overeenkomen en dat de door de vrouwelijke verdachten beschreven geweldshandelingen (onder meer wurging) het bij het slachtoffer geconstateerde letsel kunnen verklaren. Opmerkelijk is, dat het hof de inconsistenties en onwaarschijnlijke elementen die het kennelijk in de verklaringen heeft aangetroffen, niet als zodanig heeft benoemd. Het hof heeft voorts in het midden gelaten of de vrouwen beschikten over daderkennis van derden en zo ja, of die mogelijk is gevoed door de daders, de verbalisanten of de media. In het licht van de negen maanden die zijn verstreken tussen het delict en de aanhouding van de vrouwelijke verdachten, de kennelijke onderlinge omgang alsmede die met de mannelijke verdachten en de vertoning van het programma Opsporing Verzocht na het delict, is dat punt geenszins van ondergeschikte betekenis en misschien wel cruciaal.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5bcfb8e2fb9b51fbb5709214c977c3f0b82827325c1f6b364a19d8464ae2bce6 | shasum -a 256