Citaat | Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Onder 2.37 Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017

Een alinea uit Parket bij de Hoge Raad 3 februari 2017, ECLI:NL:PHR:2017:41.

De vraag is nu of genoemde ervaringsfeiten het loslaten van de pluraliteitseis rechtvaardigen. Mij schijnt toe dat het enkele feit dat het doel van een regeling – in casu: verdeling onder de gezamenlijke schuldeisers – in de praktijk niet steeds wordt gehaald, geen reden is om aan de toepasselijkheidsvoorwaarden van die regeling te tornen. Voorts pleit tegen het loslaten van het pluraliteitsvereiste dat het faillissement een zeer ingrijpend instrument is, en dat de faillissementsprocedure gepaard gaat met mede ten laste van de gemeenschap komende extra kosten (o.m. toezicht R-C; Garantstellingsregeling). Het gaat dus wel heel ver om het gehele mechanisme van de faillissementswet in stelling te brengen voor een individuele crediteur, die door het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering voorzien is van de nodige middelen tot verhaal van zijn vordering. Deze laatste argumenten verzetten zich met name tegen het loslaten van de pluraliteitseis op de grond dat deze de aanvrager met bewijs problemen kan opzadelen: van de aanvrager kan worden gevergd zich de nodige inspanningen te getroosten teneinde het optuigen van een ingrijpende en kostbare procedure in gang te zetten.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/11ca9ded1495815e722faebdd1ab86a08be26b2731a6b73afdfc0615a13f6a02. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 11ca9ded1495815e722faebdd1ab86a08be26b2731a6b73afdfc0615a13f6a02, en de alinea staat in dat document op bytes 56420 tot 57720.