Onder 3.22 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017

Subonderdeel 2.3 betoogt dat het hof bij de verwerping van het beroep op een verzwaring van de stelplicht van WWR ten onrechte geen betekenis heeft toegekend aan de stelling van Ennia c.s. dat WWR door de compressor niet te bewaren nadere bewijslevering door Ennia c.s. onmogelijk heeft gemaakt. Ik stel dienaangaande het volgende voorop. De verzwaarde stelplicht houdt in dat van de partij die niet de bewijslast draagt, wordt verlangd dat zij ter motivering van haar betwisting nadere gegevens verstrekt. Deze gegevens moeten aanknopingspunten voor de bewijslevering verschaffen. De methode wordt door Uw Raad onder meer toegepast in het arbeidsrecht en in beroepsaansprakelijkheidszaken. Steeds gaat het daarbij om gegevens die zich bevinden of zouden behoren te bevinden in het domein van de partij die niet de bewijslast draagt. Het hof heeft dienaangaande overwogen dat gesteld noch gebleken is dat WWR over meer of andere informatie zou kunnen beschikken dan Ennia c.s. hebben kunnen vergaren. Die overweging kan het oordeel dragen dat er geen grond bestaat voor het aannemen van een verzwaarde stelplicht. Uit de door Ennia c.s. in het subonderdeel genoemde stellingen volgt evenmin dat WWR de beschikking heeft over gegevens die Ennia c.s. niet bijeen kon brengen. Tegen de achtergrond van die omstandigheden treft subonderdeel 2.3 geen doel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf7732e5a00b7bcdd3d1617d640774fb3dfbedd80e07248ceada15c6034ae264 | shasum -a 256