Onder 2.40 Parket bij de Hoge Raad 21 april 2017

CSM heeft, voor zover in cassatie van belang, ten aanzien van grief 1 betwist dat WWR nader onderzoek aan de compressor zou hebben gefrustreerd (randnummers 26 en 27). Daarom is, anders dan grief 2 betoogt, geen sprake van een nieuw gezichtspunt dat in de onderhavige zaak tot een ander oordeel zou moeten luiden dan dat in andere procedures (randnummers 29-34). Ten aanzien van grief 3 stelt CSM dat uit de beschikbare rapporten en verklaringen niet volgt dat de schade is veroorzaakt door een defect aan de luchtdrukcompressor. Ook het TNO-rapport, dat is opgesteld in opdracht van verzekeraar Nagico, biedt hierover geen uitsluitsel en is overigens niet betrouwbaar (randnummers 48-53). Er is, anders dan grief 4 betoogt, geen aanleiding voor omkering van de bewijslast (randnummers 58-60). Grief 5, die zich richt tegen het meewegen door het hof van het rapport van [A] , kan niet slagen, omdat aan dit rapport door de bijzondere deskundigheid van deze onderzoekers meer gewicht toekomt dan aan het C&L-rapport (randnummer 64). Ten aanzien van grief 6 voert CSM aan dat van schending van een zorgvuldigheidsnorm geen sprake kan zijn, omdat Ennia c.s. geen norm hebben geïdentificeerd op grond waarvan CSM toezicht zou hebben moeten houden (randnummers 67-70). CSM bestrijdt bovendien dat door haar onzorgvuldig zou zijn gehandeld (randnummers 77-88). Ook kan zij niet aansprakelijk worden gesteld op grond van art. 6:181 BW, nu niet CSM maar WWR als bedrijfsmatig gebruiker van de luchtdrukcompressor heeft te gelden, en evenmin op grond van art. 6:173 BW, omdat zij niet de bezitter daarvan was (randnummers 72-76).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bf7732e5a00b7bcdd3d1617d640774fb3dfbedd80e07248ceada15c6034ae264 | shasum -a 256